Teren dzisiejszych emiratów zamieszkały był przez człowieka prawdopodobnie od 4 tysięcy lat. Dogodne położenie nad zatoką perską szybko sprawiło, że zaczęły powstawać tu niewielkie osady żyjące z dostarczania zaopatrzenia i handlu na szlaku między Mezopotamią a Indiami. Muzea w Dubaju i Abu Dhabi obwitują w liczne pamiątki z tego okresu. W wieku VII plemiona całego półwyspu arabskiego przyjęły Islam i od tej pory religia wywiera dominujące piętno na życie ludzi w tym regionie. W XV wieku obszar ten został na krótko podbity przez Turków. Jednak już w XVI wieku rozpoczyna się epoka przewagi europejczyków. Niektóre porty nad zatoką opanowali najpierw Portugalczycy. Zdominowali wkrótce handel na tym obszarze. Póżniej rywalizowali o wpływy Holendrzy i Anglicy, ale nie mogli trwale zapanować nad koczowniczą ludnością zamieszkującą wybrzeża.  W okresie od XVII do XIX wieku wybrzeże to zwane  było Wybrzeżem Piratów, a to za sprawą arabskich korsarzy, którzy wyposażeni w kindżały i bułaty (zwane gattaras), napadali na europejskie statki pływające po wodach Zatoki Perskiej. Czasem zapuszczali się również na Ocean Indyjski, atakując flotę brytyjską. Rozbójniczy proceder prowadzony pod wodzą szejków trwał do lat 20 XIX wieku. Kiedy to Wielka Brytania stosując częściowo przemoc, częściowo przekupstwo. Podporządkowała sobie lokalnych szejków.