Szejk DubajuZjednoczone Emiraty Arabskie to państwo arabskie na środkowym wschodzie, położone nad Zatoką Perską i Omańską, składające się z siedmiu emiratów: Abu Dhabi, Dubaj, Szarja, Ajman, Umm al Kajwajn, Ras al Khajma i Fudżajra. Graniczy z Katarem, Arabią Saudyjską i Omanem. ZEA są krajem niepodległym od 1971 roku.

W 1968 r. rząd brytyjski, sprawujący na terenach dzisiejszych emiratów protektorat, ogłosił plan wycofania swoich wojsk z regionu do 1971 roku. Już wcześniej brytyjczycy zaczęli tworzyć federację emiratów arabskich, położonych na południowym brzegu ówczesnej Zatoki Perskiej. Miała ona objąć 7 emiratów Omanu Traktatowego oraz sąsiednie księstwa Katar i Bahrajn. Uchwała o utworzeniu federacji zapadła na zjeździe zainteresowanych szejków w lutym 1968 r. Jednak ambicje poszczególnych szejków oraz nierozwiązanie wielu kwestii formalno-prawnych nawet w tak istotnych dziedzinach, jak ustrój nowego organizmu państwowego spowodowały, że federacja pozostała fasadowa. W 1971 r. Bahrajn i Katar zrezygnowały z uczestnictwa w federacji i utworzyły niezależne państwa. W trakcie obrad, które w lipcu 1971 r. toczyły się w pałacu szejka Dubaju, salę opuścił także szejk Ras al Khajmu. 18 lipca pozostałych sześciu władców podpisało umowę o utworzeniu Federacji Zjednoczonych Emiratów Arabskich, która 2 grudnia 1971 r. oficjalnie ogłosiła niepodległość. Nowe państwo zostało 6 grudnia przyjęte do Ligi Arabskiej, a 8 grudnia – jako 132 członek – do ONZ. Jeszcze 23 grudnia tego roku w Abu Dhabi ogłoszono, że do Federacji w przyszłym roku przystąpi również emirat Ras al Khajma.

Pierwszym prezydentem Federacji został wybrany na 5 lat Zaid ibn Sultan an Nahajan, szejk Abu Dhabi, a wiceprezydentem szejk Dubaju. Władcy poszczególnych emiratów utworzyli Radę Najwyższą, do kompetencji której należały sprawy polityki zagranicznej, obrony, kluczowe decyzje gospodarcze itp. Każdy emirat zachował przy tym własną administrację i samodzielne kierowanie sprawami wewnętrznymi, często jeszcze uwarunkowane lokalnymi tradycjami plemiennymi. Ustalono, że budżet Federacji będzie tworzony ze składek, wynoszących po 10% dochodów każdego z emiratów. Organem ustawodawczym zostało tzw. Zgromadzenie Doradcze złożone z 34 delegatów, wybieranych przez poszczególne emiraty w ilości proporcjonalnej do liczby ludności. Tymczasową stolicą państwa została rezydencja szejka Abu Dhabi miejscowość El Ain w oazie Burajmi.

W 1979 Emiraty zerwały stosunki dyplomatyczne z Egiptem za podpisanie układu wojskowego z Izraelem. W 1985 zostały nawiązane stosunki dyplomatyczne i handlowe z ZSRR i Chinami, a w 1987 wznowiono stosunki dyplomatyczne z Egiptem. W 1990 ZEA poparły interwencję w Iraku i zgodziły się na rozlokowanie na swoim terytorium wojsk francuskich i brytyjskich. W 1994 ZEA podpisały układ obronny z USA. W 2004 po śmierci prezydenta jego miejsce zajął Khalifa ibn Zaid an Nahajan. W 2006 po śmierci premiera szejka Dubaju Maktuma ibn Raszida al Maktuma jego urząd przejął Muhammad ibn Raszid al Maktum.